Εδώ γράφει η Στ΄ τάξη του 5ου Δημοτικού Ασπροπύργου με τη δασκάλα της Γιούλα Βλαχαντώνη

typakiaparalias.jpg


ΠΑΡΑΛΙΑ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ, Ο ΟΙΚΙΣΜΟΣ
Βρίσκεται περίπου 19 χμ. βορειοδυτικά της Αθήνας και 3 χμ. ανατολικά της Ελευσίνας. Ανήκει στη Νομαρχία Δυτικής Αττικής, συνορεύει με την Ελευσίνα και τη Μαγούλα δυτικά, το Ζεφύρι και τη Φυλή ανατολικά, το Χαïδάρι νοτιοανατολικά, στα βόρεια έχει τον Ασπρόπυργο και κατ’επέκταση την Πάρνηθα και στα νότια βρέχεται από θάλασσα, το Σαρωνικό.

-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 029.jpg
-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 014.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 010.jpg

-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 035.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 052.jpg
-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 058.jpg

Βρίσκεται στον κόλπο της Ελευσίνας και απέναντι βλέπει τη Σαλαμίνα. Απέχει, περίπου, μισό χμ. απ’την ακτή και αποτελεί μέρος της πεδιάδας του Θριάσιου Πεδίου. Στη δεκαετία του ’50 ο οικισμός αριθμούσε καμιά εικοσαριά σπιτάκια και αποτελούσε τη συνοικία γνωστή με το όνομα «Λαιμός-Λουζιτάνια», ονομασία που οφείλει στο ξενοδοχείο με την ονομασία «Λουζιτάνια» που υπήρχε κάτω στην ακτή. Δίπλα στο ξενοδοχείο υπήρχε ταβερνούλα και λίγα μικρά σπιτάκια. Πάνω στην εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας, στο ύψος της παλιάς συνοικίας υπάρχει στάση αστικών λεωφορείων με το όνομα «Στάση Λουζιτάνια».
 ΣΧΟΛΕΣ 020.jpg
 ΣΧΟΛΕΣ 021.jpg

Στα ανατολικά μας παραλιακά έχουμε τη λίμνη Κουμουνδούρου, που στην αρχαιότητα ήταν γνωστή με το όνομα «Ρειτός». Από μπροστά μας (στα νότια), περνάει η εθνική οδός Αθηνών-Κορίνθου που ακολουθεί, σε γενικές γραμμές, την πορεία της αρχαίας Ιεράς Οδού, η οποία ξεκινούσε από τον Κεραμεικό της Αθήνας και κατέληγε στο Ιερό της Ελευσίνας. Στην παράκτια ζώνη έχουμε την παραλία μας με τις ταβερνούλες της και μεγάλες βιομηχανικές μονάδες που εγκαταστάθηκαν στις δεκαετίες 1950-1960.


Ο ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΤΙΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ 1950-1960
Οι κυρίες Άννα και Αγγελική Νικήτα ήρθαν στην Παραλία το 1960 και μένουν εδώ 53 χρόνια. Αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν οικογενειακώς από τα Λαγκάδια της Αρκαδίας, γιατί στο χωριό τους ήταν πολύ δύσκολες οι συνθήκες διαβίωσης. Ο πατέρας τους ήταν οικοδόμος και δουλειά στο χωριό δεν υπήρχε. Έτσι ήρθαν στην Παραλία για να δουλέψει ο πατέρας στα «ΤΣΙΜΕΝΤΑ ΧΑΛΥΨ» όπως και τόσοι άλλοι Λαγκαδιώτες. Οι ντόπιοι δεν τους είδαν με καλό μάτι. Τους αντιμετώπισαν και ακόμα τους αντιμετωπίζουν σαν ξένους και κατώτερους. Τους είχαν βγάλει το παρατσούκλι «Νιούφηδες».
Εγκαταστάθηκαν στην περιοχή «Μακρύ Λιθάρι». Στην αρχή ήταν δύσκολα αλλά με σκληρή δουλειά και κόπο μάζεψαν χρήματα και αγόρασαν ένα χωράφι όπου και έκτισαν το σπίτι τους. Τότε όλη η περιοχή ήταν όλο χωράφια και χωματόδρομους. Υπήρχαν πολλές φιστικιές (ακόμα υπάρχουν σε μερικά σημεία), λεύκες, ευκάλυπτοι και λεμονιές. Προς τα πάνω, βόρεια και βορειοανατολικά, στις γραμμές του τρένου υπήρχαν πολλά περιβόλια. Προς τα κει ήταν και είναι το εκκλησάκι του Αι- Γιάννη του Νηστευτή απ’ όπου περνούσε ποτάμι. Τώρα έχει στερέψει. Σ’ όλη την περιοχή μέχρι την ακτή υπήρχαν 20-30 σπίτια και λίγοι κάτοικοι. Τότε ξένοι μετανάστες δεν υπήρχαν στον οικισμό. Ήταν μόνο Έλληνες, στην αρχή Λαγκαδινοί και μετά ήρθαν και Κρητικοί. Από εργοστάσια ήταν τα Διυλιστήρια, ο Χάλυψ, η Ελληνική Χαλυβουργία, η Πετρογκάζ. Κάτω στην παραλία, δυτικά, ήταν η Σχολή Εμποροπλοιάρχων, η Σχολή των Αλεξιπτωτιστών (ΛΟΚ) και η εκκλησούλα της Αναλήψεως όπου εκεί εκτελούσαν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Άλλη εκκλησία δεν υπήρχε στην Παραλία τότε. Από την άλλη μεριά στα ανατολικά, ήταν το ξενοδοχείο «Λουζιτάνια» με 3-4 ταβερνούλες και μερικά σπιτάκια.
_ΞΌΞΉΞ½Ξ±Οƒ-1.jpg_ΞΌΞΉΞ½Ξ±Οƒ-2.jpg_ΞΌΞΉΞ½Ξ±Οƒ-3.jpg

Τότε η θάλασσα ήταν πεντακάθαρη και έρχονταν από παντού για μπάνιο και ντόπιοι και ξένοι. Κατέβαιναν στη στάση «Λουζιτάνια» κοντά στο Χάλυψ και γέμιζε η παραλία. Άλλοι έρχονταν με αυτοκίνητα, άλλοι με σούστα και εκείνοι, όπως και οι υπόλοιποι κάτοικοι της Παραλίας πήγαιναν με τα πόδια. Σχολείο δεν υπήρχε στον οικισμό. Πίσω από την εκκλησούλα Ανάληψη είχε φτιαχτεί μια αίθουσα που λειτουργούσε για σχολείο και εκεί έκαναν μάθημα τα μικρά της Παραλίας. Θυμούνται, μάλιστα, το διευθυντή και δάσκαλο του σχολείου, τον κύριο Κουτσουμάρη.
85_edited-1.jpg

Η κοινωνική τους ζωή απλή και αληθινή. Όλη μέρα παιχνίδια στις αλάνες και στα χωράφια. Γιόρταζαν και αισθάνονταν πραγματικά όλες τις μεγάλες γιορτές. Έκαναν επισκέψεις στα σπίτια με αφορμή γάμους, βαφτίσεις, αρραβώνες, ονομαστικές γιορτές. Γιόρταζαν την Πρωτομαγιά μαζεύοντας αγριολούλουδα από τα χωράφια και φτιάχνοντας στεφάνια, άναβαν φωτιές του Κλήδωνα για να τα κάψουν και συναγωνίζονταν ποιος θα πηδήξει πιο ψηλά τη φωτιά, έλεγαν τα κάλαντα χωρίς να φοβούνται μήπως τους κλέψουν και πολλά βράδια πήγαιναν σινεμά στο Σινέ Ακτή, το μοναδικό στην περιοχή, για να απολαύσουν μια ταινία τρώγοντας σποράκια και πίνοντας «Μπυράλ», το αναψυκτικό της εποχής εκείνης. Σήμερα στη θέση του κινηματογράφου είναι ένα μεγάλο ξυλουργείo.
230752_10150187355204292_806509291_6714060_6948305_n.jpg

Σήμερα πολλά έχουν αλλάξει! Τα ήθη και τα έθιμα έχουν αλλοιωθεί. Κάποια έχουν ξεχαστεί και κάποια δεν τα ζουν όπως τα ζούσαν τότε. Έχουν έρθει πολλοί ξένοι οικονομικοί μετανάστες, φέρνοντας μαζί τους τη δική τους κουλτούρα, τα δικά τους ήθη και έθιμα. Η βιομηχανική ανάπτυξη έφερε τη δημογραφική έκρηξη και μαζί τους ήρθε και ο πολιτισμός με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Χάθηκε η αθωότητα και η εμπιστοσύνη. Τότε κοιμόντουσαν όλοι έξω το καλοκαίρι και τώρα μέσα στα σπίτια τους είναι κλειδαμπαρωμένοι και αισθάνονται ανασφάλεια. Πολλά παιδιά μεγάλωσαν, έκαναν τη δική τους οικογένεια και έφυγαν. Άλλοι πούλησαν εδώ το σπίτι τους και αγόρασαν άλλο σε άλλη περιοχή. Κάποιοι εξακολουθούν και μένουν εδώ, γιατί εδώ είναι το σπίτι τους, εδώ μεγάλωσαν, εδώ δουλεύουν, εδώ είναι ο τόπος τους.
Η ατμόσφαιρα είναι επιβαρυμένη από την εργοστασιακή και κυκλοφοριακή ρύπανση. Πολλά θέλουν να αλλάξουν. Θέλουν να ξαναγίνουν όλα πιο ανθρώπινα και ν’ αποκτήσουν όλοι καλύτερη ποιότητα ζωής. Βέβαια, αυτό προϋποθέτει την απομάκρυνση κάποιων εργοστασίων. Όμως κι αυτό θέλει σκέψη και σωστό σχεδιασμό, γιατί η απότομη απομάκρυνση ή το κλείσιμο των εργοστασίων θα οδηγήσει σε εργασιακό θάνατο όλη την περιοχή και στην εξαθλίωση των οικογενειών.
ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ΣΤΟΝ ΟΙΚΙΣΜΟ
Λίγα τα μαγαζιά της δεκαετίας του ’50 στην Παραλία. Ίσα να εξυπηρετούν τις ανάγκες των λιγοστών κατοίκων της. Εκεί που είναι τώρα οι «Μερακλήδες» ήταν το μπακάλικο των Σπύρου και Γιώργου Τριβέλλου. Πίσω απ’το μπακάλικο, σε μια μικρή παράγκα, στεγαζόταν το τσαγκαράδικο του κυρίου Ανδρέα Ρωτούς. Στη θέση του σημερινού EVEREST υπήρχε το αρτοποιείο των κυρίων Γκίκα-Μονογιού. Στη θέση του σημερινού ΠΑΠΠΑΣ ήταν κρεοπωλείο και ταβέρνα μαζί με την επωνυμία «Πετρόγενος». Πριν από το βενζινάδικο της VALIN υπήρχε το υαλοπωλείο του κυρίου Γιωρνταμιλή και στο διώροφο σπίτι που βρίσκεται σήμερα δίπλα στο βενζινάδικο υπήρχε του κυρίου Χρήστου Καβουνίδη το Καφεζαχαροπλαστείο. Ακριβώς δίπλα, ήταν το στεγνοκαθαριστήριο του κυρίου Γρηγόρη Πούρνου. Στη θέση του σημερινού βενζινάδικου υπήρχε το κουρείο του κυρίου Χρήστου Καμπόλη που αργότερα μετακόμισε δίπλα στο Γιαννουλάκη. Στρίβοντας στη σημερινή οδό των Αγίων Αναργύρων, δύο τετράγωνα από το σχολείο μας, στη γωνία που ήταν λίγο πριν ψιλικατζίδικο, υπήρχε το φωτογραφείο του κυρίου Θανάση Ηλιόπουλου με την επωνυμία «Πέλοψ». Στο σημερινό ξυλουργείο που είναι απέναντι από το σχολείο μας (5οΔ.Σ.Ασπροπύργου) ήταν ο κινηματογράφος Σινε Ακτή.
Ακόμα, τότε, στην περιοχή υπήρχαν καμίνια που έβγαζαν τούβλα και τα οποία έκλεισαν όταν χτίστηκαν τα διυλιστήρια, επειδή δεν είχαν πολλή δουλειά.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ:ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1950Ι. ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ-ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ
ΤΣΙΜΕΝΤΑ «ΧΑΛΥΨ»
Η βιομηχανία αυτή δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1930 και ιδιοκτήτες της τσιμεντοβιομηχανίας ήταν οι αδελφοί Βλαστοί από τα Λαγκάδια της Αρκαδίας. Το εργοστάσιο άνοιξε το 1934 και είχε αρχικά 120 εργάτες, κυρίως Ασπροπυργιώτες. Όμως, οι αδελφοί Βλαστοί προσέλαβαν συμπατριώτες τους, προσφέροντάς τους γη για να φτιάξουν τα σπίτια τους. Έτσι δημιουργήθηκε ο Οικισμός της Παραλίας και οι Λαγκαδιώτες ήταν οι πρώτοι οικονομικοί μετανάστες της περιοχής. Αρχικά μετακινήθηκαν περίπου 300 Λαγκαδιώτες. Το 1943, η εταιρεία μετονομάστηκε «Τσιμέντα Χάλυψ Α.Ε.» και προμήθευαν όλη την ελληνική επικράτεια με τσιμέντο.
 ΣΧΟΛΕΣ 006.jpg


ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ
Τα Ελληνικά Πετρέλαια ιδρύθηκαν το 1956 με την επωνυμία Ελληνικά Διυλιστήρια Ασπροπύργου Α.Ε.. Το έργο χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου με κονδύλια του Ελληνικού Δημοσίου. Από το 1956 πέρασε συνολικά 5 φάσεις αλλάζοντας ονομασίες και χέρια (Λάτσης, Ωνάσης). Σήμερα είναι κρατική επιχείρηση, έχει την επωνυμία Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε. και απασχολεί 3.664 άτομα στην Ελλάδα και 1.993 στο εξωτερικό.

 ΣΧΟΛΕΣ 023.jpg

 ΣΧΟΛΕΣ 025.jpg


 ΣΧΟΛΕΣ 024.jpg

ΑΛΛΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ
Στις αρχές της δεκαετίας του ΄60 ιδρύονται η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ και η ΠΕΤΡΟΓΚΑΖ. Στην περιοχή της παραλίας, στην ακτή, πίσω από το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, ανοίγει το εργοστάσιο ΙΛΕΝ που φτιάχνει χλωρίνες και απορρυπαντικά το οποίο, όμως, κλείνει την περίοδο της δικτατορίας.
II. ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ
ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ
Είναι η γνωστή Σχολή Εμποροπλοιάρχων. Ιδρύθηκε το 1951 και εγκαταστάθηκε στο κτήμα του Ανδρέα Κων/νου Παπαθανασίου. Το κτήμα είχε έκταση 100 περίπου στρέμματα, περιβαλλόταν από ψηλό πέτρινο τοίχο και το σπίτι ήταν στη θέση που σήμερα είναι η σχολή. Προς τη μεριά της θάλασσας ήταν οι στάβλοι, οι αποθήκες, η στέρνα με το πηγάδι και βοηθητικά κτίσματα για το προσωπικό. Το κτήμα ήταν γεμάτο δέντρα.

 ΣΧΟΛΕΣ 011.jpg
Με την έναρξη του Β΄Παγκόσμιου Πολέμου η περιοχή χρησιμοποιήθηκε από το Συμμαχικό Γαλλικό Ναυτικό σαν χώρος προσάραξης των γαλλικών υδροπλάνων. Έτσι εξηγούνται οι μεγάλοι τσιμεντόλιθοι με κρίκους πρόσδεσης στην παραθαλάσσια περιοχή, που είναι σήμερα η Σχολή Αλεξιπτωτιστών. Αργότερα χρησιμοποιήθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό ως πεδίο βολής και κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ως χώρος περίθαλψης Γερμανών στρατιωτών. Στο δυτικό μαντρότοιχο έχουν θαφτεί τα πτώματα Ινδών ναυτικών που αποτελούσαν το πλήρωμα ενός εμπορικού πλοίου με βρετανική σημαία και το οποίο βύθισαν κοντά στην παραλία γερμανικά βομβαρδιστικά.

 ΣΧΟΛΕΣ 009.jpg
Το 1945 εγκαταστάθηκε στην περιοχή το Κέντρο Εκπαίδευσης Λιμενικού Σώματος «Γ. Κωτούλας» (και γι’αυτό στον κήπο του κτιρίου, σήμερα, βλέπεις τον ανδριάντα του αξιωματικού του Λιμενικού Σώματος Γ. Κωτούλα) και αργότερα η Ανώτερη Δημόσια Σχολή Εμπορικού Ναυτικού. Η Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού Ασπροπύργου ιδρύθηκε το 1951 και άρχισε να λειτουργεί το 1956. Η σχολή αποτελείται από τμήματα μηχανικών και πλοιάρχων 4ετούς φοίτησης, οι οποίοι εισάγονται με Πανελλήνιες. Μέχρι τώρα έχουν αποφοιτήσει 2.544 πλοίαρχοι και 2.547 μηχανικοί. Παλιά, λειτουργούσαν 12 τμήματα από 60 φοιτητές το καθένα, ενώ τώρα λειτουργούν 5 τμήματα των 50 φοιτητών το καθένα.
ΣΧΟΛΗ ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΩΝ
Το 1955 δίπλα στη σχολή του Εμπορικού Ναυτικού εγκαταστάθηκε η Σχολή Αλεξιπτωτιστών απ’όπου βγαίνουν οι αλεξιπτωτιστές των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Μέχρι σήμερα έχουν εκπαιδευτεί χιλιάδες αλεξιπτωτιστές στις περίπου 290 εκπαιδευτικές σειρές.
 ΣΧΟΛΕΣ 018.jpg

 ΣΧΟΛΕΣ 019.jpg -ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 049.jpg

Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΟΥ ΄50
23 - 1954ΦΑ.jpg

_ΞΌΞΉΞ½Ξ±Οƒ-6.jpg5.jpg

14_ΦΑ.jpg

20-Παραλία Ασπροπύργου_ΦΑ.jpg


Η παραλία είχε άμμο και μικρό βοτσαλάκι. Δρόμος δεν υπήρχε ασφαλτοστρωμένος, ήταν χωματόδρομος και τα δέντρα, ευκάλυπτοι, λεύκες, καλαμιές και πικροδάφνες έφταναν μέχρι την ακτή. Στις αρχές του ΄50 υπήρχαν λίγα σπιτάκια (απομεινάρια παλιά σήμερα) και 4-5 ταβερνούλες. Ήταν σαν εξοχή! Η ταβέρνα «Τα Λελέκια» ήταν η πρώτη και η μοναδική της εποχής της που φτιάχτηκε στην παραλία. Υπάρχει από το 1929! Ιδιοκτήτης της ήταν ο κύριος Αθανάσιος Δέδες. Μετά το θάνατο του πατέρα τους τη διεύθυνση της ταβέρνας ανέλαβαν οι κόρες του. Μία από τις κυρίες Δέδε, γερόντισσα πια, θυμάται:
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 054.jpg
«Η θάλασσα ήταν πεντακάθαρη. Η παραλία, το καλοκαίρι, γέμιζε κόσμο. Έρχονταν για μπάνιο από το Μεγάλο Πεύκο, τη Σαλαμίνα, το Πέραμα, το Κερατσίνι, τον Πειραιά. Η εξέδρα που ακόμα υπάρχει μέσα στη θάλασσα γέμιζε μικρούς και μεγάλους που ανέβαιναν για βουτιές. Τις Απόκριες και τη Σαρακοστή στον κολπίσκο κατέφταναν βάρκες που έφερναν και ξεφόρτωναν φρέσκα θαλασσινά. Από τα μέσα της δεκαετίας του ΄50 και όλη τη δεκαετία του ΄60 εφοδιάζαμε με φαγητό τη Σχολή Εμποροπλοιάρχων και τα ΛΟΚ. Είχαν έρθει στην ταβέρνα μας ο Βασιλιάς Παύλος και αργότερα ο βασιλιάς Κωνσταντίνος. Από εδώ πέρασαν προσωπικότητες της πολιτικής όπως ο Στεφανόπουλος και ο Καραμανλής αλλά και προσωπικότητες του θεάτρου όπως ο Βόγλης, ο Φωτόπουλος, ο Παπαμιχαήλ, η Βουγιουκλάκη, η Χατζηαργύρη, ο Κωνσταντάρας και πολλοί άλλοι που τώρα δεν μου έρχονται στο μυαλό. Εδώ γυρίστηκε και η σκηνή με τον Κωνσταντάρα και την Κοντού (μας έδειξε και το τραπέζι που κάθισαν, στη γωνία) από την ταινία «Ο σκύλος που έγινε αρνάκι».
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 048.jpg

2_ΦΑ.jpg3_ΦΑ.jpg
26.jpg 0008a_edited-1.jpg

Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Από το 1990 δεν έρχονται πια για μπάνιο. Τα εργοστάσια έπαιξαν μεγάλο ρόλο σ΄αυτό. Η εξέδρα δε γεμίζει πια με παιδιά. Σκουριάζει στη θάλασσα και μόνο γλάροι και κορμοράνοι κάθονται πάνω της. Μέχρι πριν περίπου 4 χρόνια ερχόντουσαν τουλάχιστον για φαγητό. Τώρα με την κρίση αχρηστευτήκαμε. Δεν πατάει ψυχή. Πληρώνουμε 3.500 ευρώ στο Λιμενικό για την εκμετάλλευση του πεζοδρομίου και στην Εφορία και δεν έχουμε ούτε έναν πελάτη. Χώρια ο φόβος και οι ληστείες. Πέντε φορές μας έχουν ληστέψει και την τελευταία μας σακάτεψαν κιόλας στο ξύλο. Άλλες εποχές, άγριες.»
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 051.jpg
Ο σημερινός κεντρικός δρόμος του Ασπροπύργου, η Λεωφόρος Δημοκρατίας, που κατεβαίνει μέχρι την εθνική, τότε ήταν στενός και διπλής κατεύθυνσης. Δεξιά και αριστερά υπήρχαν ευκάλυπτοι ψηλοί στη σειρά που πρόσφεραν δροσιά και σκιά το καλοκαίρι και των οποίων τον κορμό έβαφαν άσπρο της Αγίας Παρασκευής (εκεί κοντά είναι η εκκλησούλα της Αγίας Παρασκευής). Αυτός ο δρόμος διασταυρωνόταν με την εθνική Αθηνών-Κορίνθου, η οποία τότε ήταν κι αυτή στενή, και έφτανε μέχρι τα ΛΟΚ.

Πηγάδι με μηχανοκίνητη αντλία
 ΣΧΟΛΕΣ 027.jpg
Αλωνιστική μηχανή του ' 30
 ΣΧΟΛΕΣ 032.jpg

1946 - Στη θάλασσα Ασπροπύργου_edited-1.jpg

21_a.jpg


ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΚΡΗΞΗ-ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ
Πριν από το 1950 και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του’50, ο πληθυσμός ήταν στο μεγαλύτερο μέρος του καθαρά αγροτικός. Χωράφια, περιβόλια, δέντρα, κτηνοτροφία ήταν οι κύριες ασχολίες του. Η εγκατάσταση, όμως, των βιομηχανιών και των βιοτεχνιών καθώς και το χτίσιμο αποθηκών όπως και ο ερχομός οικονομικών μεταναστών άλλαξε και τον επαγγελματικό προσανατολισμό τους. Τώρα οι περισσότεροι δουλεύουν στα εργοστάσια και γίνονται βιομηχανικοί εργάτες. Άλλοι ανοίγουν καταστήματα κάθε είδους, ταβέρνες, παντοπωλεία, ζαχαροπλαστεία και σιγά-σιγά εκσυγχρονίζονται.
Ο ερχομός των βιομηχανικών μονάδων και των μεταναστών απαιτεί χώρο, γη. Κάπου πρέπει να χτιστούν τα εργοστάσια και τα σπίτια των εργατών. Έτσι πολλοί πουλάνε τη γη τους και άλλοι αξιοποιούν και επενδύουν τα χρήματα τους σε καινούριες δουλειές και άλλοι γίνονται απλά εισοδηματίες.

-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 040.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 057.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 060.jpg
Η θέση της περιοχής είναι τέτοια που ευνοεί αυτή την αλλαγή. Από τη μια βρίσκεται κοντά στην Πελοπόννησο που παράγει αγαθά και από την άλλη κοντά στην Αθήνα που καταναλώνει αγαθά. Έτσι συγκεντρώνει γρήγορα πλήθος ανθρώπων. Η αύξηση του πληθυσμού είναι θεαματική.
Οι εσωτερικοί μετανάστες από την ορεινή Αρκαδία (Λαγκάδια και γύρω χωριά) είναι οι πρώτοι που εγκαθίστανται στην Παραλία. Με το πέρασμα των δεκαετιών έρχονται και εξωτερικοί μετανάστες κυρίως από Αλβανία και Ρουμανία και αργότερα από Ινδία και Πακιστάν οι οποίοι μεγαλώνουν αλλά και αλλάζουν τη σύνθεση του πληθυσμού της Παραλίας. Σήμερα ζουν στην Παραλία περίπου 2.500 κάτοικοι από τους οποίους το 40% περίπου είναι Έλληνες εσωτερικοί μετανάστες και το 60% είναι αλλοδαποί.
Ο ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΖΩΝΗ
Σήμερα ο οικισμός δεν έχει καμιά σχέση με το τότε. Μικρά όμορφα σπιτάκια ξεφυτρώνουν εκεί που κάποτε υπήρχαν παράγκες και καλύβες. Τα περισσότερα με κήπους και βεράντες, μονοκατοικίες, διώροφα και τριώροφα. Ενδιάμεσα υπάρχουν κάποια παλιά σπίτια, άλλα έχουν εγκαταλειφθεί και άλλα κατοικούνται από φτωχούς μετανάστες.

-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 002.jpg -ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 024.jpg
-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 012.jpg -ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 015.jpg
-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 021.jpg -ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 033.jpg

-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 037.jpg

Οι δρόμοι είναι φαρδιοί και άνετοι, οι περισσότεροι ασφαλτοστρωμένοι. Ακόμα υπάρχουν μικροί χωματόδρομοι και μικρά αδιέξοδα στενά. Στολίδια της περιοχής οι πολλές πλατείες της, το Δημοτικό Σχολείο (5ο Δ.Σ. Ασπρ/γου) και το Γυμνάσιό της (2ο Γυμνάσιο Ασπρ/γου), το ΚΑΠΗ της, η εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, το γήπεδο του Αίαντα, ο βρεφονηπιακός σταθμός της και άλλα. Η λεωφόρος των Αγίων Αναργύρων τη διασχίζει στο πλάι της και ενώνει την εθνική οδό Αθηνών-Κορίνθου με το κέντρο του Ασπροπύργου.

-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 007.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 027.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 028.jpg
-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 031.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 032.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 043.jpg
-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 045.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 046.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 047.jpg
-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 053.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 054.jpg
-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 078.jpg
-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 060.jpg

-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 018.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 019.jpg
Όμως η περιοχή του οικισμού καθημερινά βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο ατυχήματος, επειδή η ανατολική της πλευρά συνορεύει, ακουμπά πάνω στα ΕΛ.ΠΕ. (Ελληνικά Πετρέλαια). Επιπλέον, κατά μήκος της εθνικής, στο ύψος του οικισμού, βρίσκονται διάσπαρτα βενζινάδικα όπου εκεί, ως γνωστό, αποθηκεύονται εύφλεκτα υλικά. Απέναντι από το δημοτικό σχολείο σε απόσταση περίπου 7 μέτρων από το πεζοδρόμιό του ξεκινά μεγάλο πρατήριο καυσίμων.

-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 017.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 023.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 098.jpg
-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 020.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 022.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 026.jpg
Δυστυχώς, εδώ οι κατοικίες βρίσκονται σε στενή επαφή με βαριές βιομηχανίες. Επειδή ο οικισμός χτίστηκε χωρίς πολεοδομική μελέτη, υπάρχει άτακτη οικιστική παρέμβαση. Εκεί που βλέπεις όμορφα σπιτάκια, βλέπεις ξαφνικά αποθήκες, μεταφορικές εταιρείες, μικρά εργοστάσια, βουστάσια όπου δεν πρέπει να τηρούνται οι κανόνες αστικής υγιεινής και ξανά δίπλα σπίτια και χωράφια.
Επίσης, η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι μεγάλη. Τσιμέντα από το εργοστάσιο ΧΑΛΥΨ, σκόνη και καμμένα σκουπίδια από τις υψικαμίνους της Ελληνικής Χαλυβουργίας αναθυμιάσεις από την Πετρογκάζ και τα διϋλιστήρια καθώς και από τα πρατήρια βενζίνης καθιστούν την περιοχή προβληματική. Ακόμα βουνά ρινισμάτων σιδήρου, τσιμέντου, χαλικιών και αποκαΐδια μετάλλων ορθώνονται δίπλα στον οικισμό με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό του γηπέδου του Αίαντα. Εκεί που αθλούνται τα παιδιά, μέσα σε έναν όμορφο κατά τα άλλα χώρο, δίπλα τους ακριβώς, ορθώνονται τα μαύρα υπολείμματα της Ελληνικής Χαλυβουργίας.
Επιπλέον, όλες αυτές οι μονάδες έχουν κάτω στη θάλασσα δικές τους εγκαταστάσεις για την εύκολη μεταφορά, φόρτωση και εκφόρτωση των εμπορευμάτων τους και των πρώτων υλών τους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να εμποδίζεται η πρόσβαση στους κατοίκους κάτω στην παραλία σε όλο της το μήκος αφενός και αφετέρου η θάλασσα να έχει μπαζωθεί σε μεγάλη έκταση και μάλιστα σε κάποια σημεία να υπάρχουν λιμνάζουσες ακαθαρσίες από τα απόβλητα των εργοστασίων.

Ένα ακόμη πρόβλημα είναι η μεγάλη ηχορύπανση από τα αυτοκίνητα και τα εργοστάσια. Ακόμα και τα χαλίκια που πέφτουν στην υψικάμινο του Χάλυψ ακούγονται από κάποια σημεία του οικισμού.
Επειδή κατά μήκος της εθνικής στο ύψος του οικισμού απλώνονται πολλά ταχυφαγεία, café και φούρνοι που εξυπηρετούν τους περαστικούς, οι οδηγοί, ιδιαίτερα των μεγάλων και βαρέων οχημάτων, δεν τηρούν τους κανόνες του Κ.Ο.Κ. με αποτέλεσμα να είναι πολύ επικίνδυνη η είσοδος και η έξοδος από τον οικισμό.
Από την απέναντι μεριά, νότια, βρίσκονται στη σειρά εκτός από το εργοστάσιο «ΧΑΛΥΨ», οι εγκαταστάσεις της AEGEANμε δεξαμενές υγρού καυσίμου και της ΕΛΙΝΟΙΛ με δεξαμενές ξηρού καυσίμου. Και οι δύο έχουν δική τους μαρίνα για γρήγορη φόρτωση και εκφόρτωση. Ακολουθούν η τσιμεντοβιομηχανία ΤΙΤΑΝ, ένας παλιός υποσταθμός της ΔΕΗ που χρησιμεύει για αποθήκευση υλικών της ΔΕΗ, η Ακαδημία του Εμπορικού Ναυτικού και η Σχολή των Αλεξιπτωτιστών. Ενδιάμεσα υπάρχουν βενζινάδικά, φούρνοι, Ιατρικό Κέντρο, αποθήκες κ.ά.

-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 093.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 095.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 096.jpg
-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 099.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 100.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 101.jpg

-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 093.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 095.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 096.jpg
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 099.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 100.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 107.jpg
Ένα επιπλέον πρόβλημα είναι η ροή και η απορρόφηση των όμβριων υδάτων. Όταν βρέχει, είναι αδύνατον να κυκλοφορήσεις σε μερικά σημεία του οικισμού και της εθνικής. Στο ύψος της Ελληνικής Χαλυβουργίας μαζεύει νερό με αποτέλεσμα να υπάρχει κυκλοφοριακό χάος. Μπροστά από το Δημοτικό Σχολείο γίνεται μια τεράστια λίμνη (τα νερά πολλές φορές μπαίνουν στον προαύλιο χώρο) και για να βγεις ή να μπεις χρειάζεσαι βάρκα. Πολλοί μαθητές τις ημέρες αυτές δεν έρχονται στο σχολείο, γιατί δεν μπορούν να βγουν έξω από το σπίτι τους και να μετακινηθούν.


ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ

-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 072.jpg

Το σχολείο μας είναι το 5ο Δημοτικό Σχολείο Ασπροπύργου, βρίσκεται στα δυτικά του οικισμού και περικλείεται από τις οδούς Φειδίου, Ύδρας και Σόλωνος. Είναι 9/θέσιο και έχει για διευθυντή τον κύριο Παναγιώτη Βαγενά.

-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 075.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 064.jpg
Η ιστορία του σχολείου αρχίζει το έτος 1952. Μέχρι τότε οι μαθητές του συνοικισμού ήταν ελάχιστοι και φοιτούσαν σε δημοτικό σχολείο του Ασπροπύργου. Το 1952 όμως λόγω της εγκατάστασης πολλών εργατικών οικογενειών στο συνοικισμό, οι μαθητές έγιναν 50. Έτσι λειτούργησε 1/τάξιο Δ.Σ. στην εκκλησία της Αναλήψεως με δάσκαλο τον κύριο Γιώργο Κυταριώλο. Αυτό το σχολείο λειτούργησε εκεί για λίγο καιρό, γιατί την ίδια χρονιά οι κάτοικοι του συνοικισμού με τη βοήθεια του « ΧΑΛΥΨ» έχτισαν οι ίδιοι μια αίθουσα διδασκαλίας στο χώρο της εκκλησίας.

-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 108.jpg


Το 1953 καταργείται το 1/τάξιο Δ.Σ. Αλεποχωρίου με βασιλικό διάταγμα και αντί γι’ αυτό ιδρύεται 1/τάξιο Δ.Σ. στο συνοικισμό «Παραλία Ασπροπύργου» με πρώτο δάσκαλο τοποθετημένο οργανικά τη δασκάλα κυρία Αδαμαντία Χρόνη. Το 1956 το σχολείο γίνεται 2/τάξιο και, επειδή έχει αυξηθεί ο αριθμός των μαθητών, το εργοστάσιο τσιμέντων «ΧΑΛΥΨ» νοικιάζει μια αίθουσα διδασκαλίας κοντά στο σχολείο.

-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 078.jpg


Όμως οι μαθητές αυξάνονταν συνεχώς και έτσι το κράτος αγόρασε ένα μέρος του σημερινού οικοπέδου το 1958 και έκτισε 3/τάξιο Δ.Σ. το 1961. Επειδή όμως και πάλι το προαύλιο ήταν μικρό, ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ) αγόρασε το 1962 κι άλλο συνεχόμενο οικόπεδο. Μέχρι και το 1966 το σχολείο προβιβάζεται συνέχεια και φτάνει να γίνει 8/θέσιο. Και επειδή οι αίθουσες διδασκαλίας δεν επαρκούν, μοιράζονται τα τμήματα και έρχονται 4 το πρωί και 4 το απόγευμα. Το σχολικό έτος 1977-1978 προστίθεται ο α’ όροφος στο παλιό κτίσμα, κτίζονται οι τουαλέτες στο ισόγειο και εγκαθίσταται κεντρική θέρμανση. Τη δεκαετία 1982-1992 κτίζεται δίπλα στο παλιό, το καινούριο κτίριο που περιλαμβάνει ισόγειο και α’ όροφο.

-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 077.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 079.jpg
-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 080.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 083.jpg
-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 084.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 085.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 087.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 088.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 089.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 090.jpg
Σήμερα το σχολείο μας είναι από τα ομορφότερα της ευρύτερης περιοχής. Είναι περιφραγμένο με κάγκελα, είναι όμορφα βαμμένο και διακοσμημένο και έχει μεγάλο προαύλιο χώρο. Στην αυλή θα δεις μεγάλους ευκαλύπτους που χαρίζουν ομορφιά και δροσιά το καλοκαίρι. Είναι στρωμένο με ωραίες πλάκες και ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων έχει φτιάξει κούνιες με χλοοτάπητα για τους μικρούς, πέργκολα για ίσκιο και χαλάρωση, γκαζόν, γήπεδο του μπάσκετ με ταρτάν, σκάκι με μάρμαρο, πολύζυγα κ.ά. Στο χώρο του προαυλίου στεγάζεται σε μια ξεχωριστή αίθουσα το ολοήμερο και δίπλα στο πετρόκτιστο κυλικείο μας σε ξεχωριστή πάλι αίθουσα λειτουργεί η Βιβλιοθήκη μας.
Η ΠΑΡΑΛΙΑ (ΑΚΤΗ) ΣΗΜΕΡΑ
Σήμερα η παραλία δε μοιάζει σε τίποτα από την παραλία των προηγούμενων δεκαετιών. Ο χωματόδρομος έχει αντικατασταθεί από άσφαλτο, ο οποίος ακολουθεί κατά μήκος όλη την παραλία και χωρίζει τη θάλασσα από τα μαγαζιά, τις αποθήκες και τα εργοστάσια. Το μέρος της θάλασσας στη Σχολή Αλεξιπτωτιστών έχει μπαζωθεί. Από εκεί και μέχρι τα Διϋλιστήρια δεν έχει κανένας πρόσβαση στην ακτή και στη θάλασσα. Έχουν αρχίσει, όμως, και γίνονται προσπάθειες ανάπλασης κάποιων χώρων της.
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 111.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 098.jpgΈτσι δίπλα στη Σχολή Αλεξιπτωτιστών είναι μια μεγάλη παιδική χαρά, ενώ απέναντι από τη Σχολή έχει γίνει μια μεγάλη πλατεία-παιδότοπος με φουσκωτά και κούνιες. Όλη η πλατεία είναι πλακόστρωτη με ωραία φώτα. Δίπλα είναι το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Πίσω απ’ αυτό βρίσκεται εγκαταλειμμένο και περιφραγμένο ένα γήπεδο ποδοσφαίρου 5χ5 και πίσω από αυτό βρίσκεται μια μεγάλη έκταση με τα απομεινάρια του παλιού εργοστασίου της ΙΛΕΝ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ανάπλαση της πλατείας και των πεζοδρομίων έγινε επί δημαρχείας των κυρίων Παπαπολυχρονίου και Λιάκου.
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 023.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 022.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 014.jpg
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 016.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 017.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 018.jpg
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 031.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 032.jpg
Συνεχίζοντας και πηγαίνοντας δυτικά και κατά μήκος της ακτής τα μαγαζιά διαδέχονται το ένα το άλλο. Όμορφες ταβέρνες με λουλούδια και δέντρα, τραπεζάκια πάνω στα πλακόστρωτα πεζοδρόμια δίπλα στο κύμα είναι έτοιμες να προσφέρουν στον επισκέπτη τα καλούδια τους. Ανάμεσά τους παλιά σπιτάκια αλλά και πιο σύγχρονα. Περνάμε την «Ψαροταβέρνα του Λευτέρη», τα «Λελέκια», το «Μύθο» τον «Μπόκο», τον «Ιππόκαμπο», το «Ακρογιάλι», το «Καράβι», το «Ναπολέοντα» και ενδιάμεσα περνάμε το παλιό εργοστάσιο του Μοσχόπουλου, εταιρείες, αποθήκες, μάντρες με παλιά αυτοκίνητα και φτάνουμε στο τέρμα στο Εργοστάσιο Βιολογικού Καθαρισμού και Επεξεργασίας Λυμάτων και στη Χαλυβουργική. Και εκεί μας κόβεται η χαρά και η όρεξη!
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 042.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 058.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 059.jpg
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 066.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 079.jpg
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 008.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 086.jpg
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 068.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 071.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 072.jpg
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 073.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 080.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 084.jpg

-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 010.jpg

΄Ο,τι μέρος της ακτής έχει μείνει ελεύθερο και δεν έχει μπαζωθεί ή πεζοδρομηθεί προσφέρεται απλόχερα στον επισκέπτη, για να δει και να βγάλει τα συμπεράσματά του. Ο βυθός της θάλασσα είναι σε διάφορα σημεία βούρκος. Σκουπίδια όλων των λογιών. Έξω στην ακτή πλαστικά καπάκια, μπουκάλια, αναπτήρες, καμένες πασχαλιάτικες λαμπάδες, χαρτιά, αποφάγια, κουβάδες, μπετόνια, στουπιά, καφάσια, μπουκάλια από απορρυπαντικά και νερό, κουτάκια από αναψυκτικά, σακούλες, μπλούζες, παντόφλες κ.ά. Μέσα στη θάλασσα μπάζα, σακούλες, καθίσματα, κομμάτια από βάρκες, υπόνομοι που καταλήγουν, αρουραίοι, πλαστικά καπάκια και μπουκάλια, λάστιχα αυτοκινήτων, σκουριασμένα αντικείμενα, λαμαρίνες, σκουριασμένα σαπιοκάραβα κ.ά. Ούτε λόγος για κολυμβητές.

-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 002.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 004.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 005.jpg


-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 013.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 015.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 025.jpg

-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 027.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 081.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 087.jpg
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 088.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 089.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 090.jpg

ΧΛΩΡΙΔΑ
Μέσα στον οικισμό συναντάμε ακόμα φιστικιές, ελιές, πεύκα, συκιές, πικροδάφνες, γιούκα, νεραντζιές, φτέρες, ευκάλυπτους, λεύκες, φοίνικες, κληματαριές και πολλά καλλωπιστικά φυτά σε γλάστρες, κήπους και πλατείες, όπως γεράνια, μαργαρίτες, τριανταφυλλιές και γαριφαλιές.

-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 016.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 017.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 025.jpg
-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 029.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 040.jpg-ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 056.jpg
Κάτω στην παραλία συναντάμε δέντρα, πόες και καλλωπιστικά φυτά. Ξεκινούν από τη Σχολή Εμποροπλοιάρχων και φτάνουν κατά μήκος της παραλίας μέχρι τέλος στο Κέντρο Επεξεργασίας Λυμάτων. Ευκάλυπτοι, συκιές, πικροδάφνες, κάκτοι, λεύκες, πεύκα, φοίνικες, γιούκα, φτέρες, αναρριχώμενοι κισσοί, καλαμιές, φύκοι. Οι τριανταφυλλιές, τα γαρίφαλα, τα γεράνια και οι μαργαρίτες υπέροχα μπουκέτα και μια πανδαισία χρωμάτων μέσα στις γλάστρες.
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 019.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 020.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 021.jpg
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 063.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 065.jpg-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 067.jpg
Η Σχολή Εμποροπλοιάρχων είναι γεμάτη από δέντρα «μη με λησμόνει». Μόνο εκεί υπάρχουν. Μεγάλα δέντρα που την εποχή της ανθοφορίας τους γεμίζουν με υπέροχα κίτρινα λουλούδια.
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 106.jpg

Ο ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ
Έτσι είναι το μέρος που ζούμε σήμερα. Έχει τα ωραία του και τα άσχημά του. Όμως ο κόσμος προχωράει μπροστά. Τα πάντα αλλάζουν και εξελίσσονται. Νέες αντιλήψεις και νέες οπτικές επικρατούν. Πρέπει να κάνουμε περισσότερα τα όμορφα και να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε ή να διορθώσουμε τα άσχημα.

Πριν από κάποια χρόνια η λέξη «περιβάλλον, οικολογία, αειφόρος ανάπτυξη» ήταν άγνωστες. Σήμερα είναι αλλιώς τα πράγματα. Ο άνθρωπος κατάλαβε ότι πρέπει να ζει σε αρμονία με το περιβάλλον του, να χρησιμοποιεί με σύνεση αυτά που του δίνει απλόχερα η φύση, να μην καταστρέφει και κατασπαταλά το φυσικό πλούτο, να κάνει πιο ανθρώπινες τις πόλεις, να δημιουργεί πολίτες με οικολογική συνείδηση και να λέει «εμένα με νοιάζει».
Έτσι κι εμείς θέλουμε μια ανθρώπινη πόλη. Θέλουμε μια πόλη όπου θα ζούμε με ασφάλεια, θα έχει πράσινο, δε θα αναπνέουμε επικίνδυνα αέρια, δε θα έχουμε ένα σύννεφο αιθαλομίχλης πάνω από τα κεφάλια μας, δε θα ζούμε δίπλα σε βιομηχανίες, δε θα παίζουμε δίπλα σε όγκους επικίνδυνων υλικών, δε θα τρελαινόμαστε από το θόρυβο. Αυτά δεν μπορούν να γίνουν από τη μια μέρα στην άλλη. Απαιτούν πολύ προσεκτικές μελέτες, έξυπνες επιστημονικά τεκμηριωμένες εναλλακτικές λύσεις, θέληση, όρεξη, σταθερότητα και αποφασιστικότητα. Οι βιομηχανίες δεν μπορούν να φύγουν τουλάχιστον όλες απ’ τη μια μέρα στην άλλη. Απαιτούνται προσεκτικός σχεδιασμός και πολλά χρήματα. Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τα εργοστάσια, οι αποθήκες, οι εταιρείες και όλα τα άλλα δίνουν εκατοντάδες θέσεις εργασίας και πως η ξαφνική και άτακτη απομάκρυνση ή το κλείσιμο τους θα οδηγούσε σε οικονομικό μαρασμό και μακροχρόνια ανεργία όλη την περιοχή. Μπορούμε όμως να κάνουμε τα πράγματα καλύτερα.
Μπορούμε να φυτέψουμε δέντρα κατά μήκος όλης της εθνικής οδού από τη λίμνη Κουμουνδούρου μέχρι τις αρχές της Ελευσίνας. Να υποχρεώσουμε τα εργοστάσια να δεντροφυτέψουν γύρω-γύρω το χώρο τους, γιατί τα δέντρα φιλτράρουν τον αέρα που αναπνέουμε και δίνουν οξυγόνο. Το ίδιο να κάνουμε με τις πλατείες, τους δρόμους, τα σπίτια και τα σχολεία μας. Να υποχρεώσουμε τις βιομηχανίες να χρησιμοποιούν φίλτρα και να γίνονται τακτικοί, αδιάβλητοι κρατικοί έλεγχοι. Να μαζέψουν τα μπάζα, τα «σκουπίδια-υλικά» τους, τα απίστευτα βουνά που έχουν δημιουργήσει δίπλα στα σπίτια μας, Να καθαρίσουν την ακτή εκεί που έχουν τις εγκαταστάσεις τους και να ελευθερωθεί ο χώρος για να έχουμε πρόσβαση κι εμείς. Να υποχρεώσουν τα κάθε είδους καταστήματα να έχουν ιδιωτικό πάρκινγκ για την προσωρινή στάθμευση των αυτοκινήτων και να γίνονται καθημερινοί έλεγχοι για την παράνομη στάθμευση των βαρέων οχημάτων πάνω στην εθνική οδό. Όπου μπορούν, να μπουν ηχομονωτικά πλαίσια για τη μείωση των θορύβων. Να γίνουν σωστά αντιπλημμυρικά έργα, γιατί μόλις βρέξει χρειαζόμαστε βάρκες για να βγούμε από τα σπίτια μας, να πάμε στο σχολείο μας και στις δουλειές μας. Να αξιοποιηθούν ελεύθεροι χώροι και παλιά ανενεργά εργοστάσια που έχουν γίνει ερείπια και αποτελούν εστία ρύπανσης, μικροβίων αλλά και χώρο στέγασης παράνομων μεταναστών.
Να καθαριστεί η ακτή και η θάλασσα από κάθε είδους βρωμιές και κάθε ελεύθερος χώρος της να γίνει άλσος, παιδότοπος, πάρκο. Να πεζοδρομηθεί το μεγαλύτερο κομμάτι της παραλίας, τουλάχιστον μέχρι εκεί που τελειώνουν οι ταβέρνες (στο «Καράβι) και είναι ένα μικρό γήπεδο. Να φωταγωγηθεί με όμορφες οικολογικές λάμπες, να μπουν παγκάκια και όμορφοι κάδοι σκουπιδιών. Στο χώρο του παλιού εργοστασίου ΙΛΕΝ να γίνει ανάπλαση του χώρου, ένα τμήμα των ερειπίων να ανακαινισθεί και να λειτουργήσει σαν πολυχώρος και χώρος πολιτιστικών, φεστιβαλικών και άλλων πολιτιστικών δραστηριοτήτων, ενώ στον εξωτερικό χώρο να φτιαχτεί ποδηλατοδρόμιο, μίνι γκολφ και αναψυκτήριο. Ένα τμήμα του να διατεθεί για να φιλοξενεί έκθεση βιβλίου. Αυτά, πιστεύουμε, ότι θα φέρουν και έσοδα στο δήμο και θα δημιουργήσουν και νέες θέσεις εργασίας, που δε θα έχουν σχέση με τις βιομηχανίες.
Αυτές είναι μερικές από τις προτάσεις που μπορούν σαφώς να αναβαθμίσουν την περιοχή, να αυξήσουν την επισκεψιμότητα από άλλες περιοχές, άρα και τα έσοδα, να καλυτερεύσουν τη ζωή των κατοίκων αναβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής τους και αυξάνοντας το βιοτικό τους επίπεδο.
Σα μικροί «πολίτες» αυτής της μικρής πόλης απαιτούμε μια πιο ανθρώπινη και πράσινη πόλη για μας, τους γονείς μας και μεθαύριο για τα δικά μας παιδιά.
Εφικτό ή ανέφικτο; Ο χρόνος και η θέληση θα δείξουν!


ΜΑΚΕΤΑΗ εργασία μας τελειώνει με την κατασκευή μακέτας όπου επιχειρούμε μια ανάπλαση του χώρου του παλιού εργοστασίου της ΙΛΕΝ σύμφωνα με την επιθυμία και τις ιδέες των παιδιών.

ΥλικάΚόντρα πλακέ 100 επί 70ΚοπίδιΜακετόχαρτοΧωνάκια παγωτούΧαρτόνιαΚλαδιά - ΦύλλαΑτλακόλΨηφίδεςΜαρκαδόροιΜινιατούρεςΠλαστικά χρώματαΚαλαμάκιαΚοχύλιαΧαρτί γκοφρέΚόλλα βελουτέΠηλός


Η ομάδα μας σε ώρα έμπνευσης και εργασίας:


 001.jpg 002.jpg 003.jpg

 004.jpg 005.jpg 006.jpg

 007.jpg 008.jpg 009.jpg
 016.jpg 017.jpg

 019.jpg


 020.jpg



 023.jpg

Η ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ
-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ 102.jpg

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ

Ξεκινήσαμε την εργασία μας κάνοντας μια ιστορική αναδρομή στον οικισμό και στην παραλία και συνδέσαμε την ιστορία του τόπου μας με τη δημογραφική έκρηξη, την εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση, τις αλλαγές στην παράδοση και στα παραδοσιακά επαγγέλματα, την εκβιομηχάνιση της περιοχής, την εξέλιξη της οικονομίας και τις ανθρώπινες παρεμβάσεις και προσπαθήσαμε να δώσουμε στο θέμα μας ιστορική, οικονομική και περιβαλλοντική διάσταση. Στην προσπάθειά μας αυτή πραγματοποιήσαμε αρκετές επισκέψεις, περπατήσαμε και φωτογραφίσαμε ό,τι κρίναμε απαραίτητο, ήρθαμε σε επαφή με αρκετούς ανθρώπους, πήραμε συνεντεύξεις και βοηθηθήκαμε πολύ από διάφορους φορείς και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο.


Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε:

☻ Την κυρία Μίνα Φούφα-Κορώνη, την υπεύθυνη της Δημοτικής Βιβλιοθήκης του Δήμου Ασπροπύργου, για το πολύτιμο φωτογραφικό υλικό που μας παραχώρησε και την κυρία Αθανασία Ρωτούς για τις πολύτιμες αναμνήσεις της που μοιράστηκε μαζί μας μέσω της εγγονής της, Ασημακοπούλου Αθανασίας.

☻ Τις κυρίες Άννα και Αγγελική Νικήτα και τις κυρίες Δέδε, για τις συνεντεύξεις που μας παραχώρησαν.

Την κυρία των Αγγλικών μας, Μαρία Μεραχτσάκη, για τις πληροφορίες που μας έδωσε για την περιοχή του Ασπροπύργου και της παραλίας.

Το Διοικητή και τους καθηγητές της Ακαδημίας Εμπορικού Ναυτικού Ασπροπύργου, για την ξενάγηση και το πληροφοριακό υλικό που μας έδωσαν.

Το Τμήμα Κίνησης του Δήμου Ασπροπύργου και κυρίως τον κύριο Κώστα τον οδηγό που μας διευκόλυνε στις επισκέψεις και μετακινήσεις μας.

Την κυρία Αλεξάνδρα Τσίγκου, την υπεύθυνη του Περιβαλλοντικού Τμήματος της Δυτικής Αττικής για τις πολύτιμες συμβουλές, την καθοδήγηση, τη συμπαράσταση, την υποστήριξη και τη βοήθεια που μας παρείχε καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος και τέλος,

Τον Πρόεδρο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, κύριο Δημήτρη Μοσχόπουλο, για τη βοήθεια, συμπαράσταση και ενεργό συμμετοχή του στην εκτέλεση του προγράμματός μας.

Ευχαριστούμε,

η ΣΤ΄ τάξη και η δασκάλα τους